Talahib
Ni Rodel Mayores

PANGKARANIWANG TANAWIN sa mga kanayunan ang malalawak na talahiban.

Nakawiwiling pagmasdan ang mga damong ito lalo na kung panahon ng pamumulaklak kung saan nagmimistulang malawak na kaulapan ang mga animo bulak na bunga nito.

Ngunit kadalasan ay nababalewala natin ang halaga ng talahib. Alam natin na ang murang katawan nito ay ngsisilbing pagkain sa ilan sa mga alaga nating hayop. Ang katawan naman nito ay ginagamit sa paggawa ng walis o kaya ay picture frame. Marami pang ibang kagamitan ang damong ito ngunit nababalewala ang mga ito kung kaya't kadalasan ay binubunot ito ng mga tao o kaya ay pinuputol o tinatabas.

Pero sa kabila ng ginagawang paraan ng tao upang ang damong ito ay mapuksa, kamangha-mangha pa ring nananatili syang buhay at tila lalo pang dumadami.

Kailangan lang nya ng hangin upang mabuhay na muli sa ibang lugar.

Tayong mga Pilipino ay may pagkakapareho sa mga talahib. Sa paglipas ng panahon, nananatili tayong nakatayo sa abot ng ating makakaya. Nadisiplina tayo ng kahirapan at dumaan sa napakaraming pagsubok. Nariyang makaranas tayo ng pagmamaltrato ng ating mga karatig-bansa, nariyan ding laitin tayo at ituring na parang hindi tao ng ibang bansang pinaglilingkuran ng ilan sa ating mga kababayan at ipamukhang tayo ay dukha at walang kakayahan. Pero sa kabila nito ay tumatayo tayo at pinatutunayang kaya nating tumayo at lumaban sa kabila ng ating naghihikahos na ekonomiya.

May aral tayong makukuha sa talahib na ito. Hamak at damo sa paningin ng karamihan ngunit nabubuhay kahit sa pangit at tuyot na klase ng lupa. Maaari itong putulin o tabasin ngunit tutubo at tutubo itong muli. Dadapa sa hampas ng hangin ngunit muling babangon at iwawagayway ang kanyang magaspang na dahon na tila nagsasabing "narito ako at handang lumaban sa hamon ng panahon".

For comments and reactions to this article, please visit Tinig.com Forums.